مدیر نویسندگان: ناصر کربلایی
مقدمه: به نظر بنده گاو بازی یک بازی غیر انسانی و در حقیقت بسیار ضد انسانی می باشد و این نوشته به هیچ وجه این بازی را تایید نمی کند، بلکه هدف ما از قرار دادن این نوشته آشنا کردن شما با این بازی و حیوان آزاری نهفته در آن است.
گاوبازی به عنوان یک رسم، بازی یا هر چیز دیگری که دوست دارید اسمش را بگذارید بعنوان جزیی از زندگی مردم اسپانیا شده است. ریشه ی گاوبازی در اسپانیا به سال ۷۱۱ میلادی بر می گردد جایی که اولین گاوبازی در جشن تاجگذاری “پادشاه آلفونسو هشتم” برگذار شد. این ورزش در اسپانیا بسیار محبوب است به شکلی که هر هفته هزاران اسپانیایی برای ورود به میدان گاوبازی و دیدن مسابقات آن لحظه شماری می کنند، گفته شده که تعداد مردمی که برای تماشای گاوبازی در اسپانیا وارد استادیوم می شوند حدود یک میلیون نفر در هر سال است.
در زمان “پادشاه فیلیپ پنجم” و به دستور وی انجام این ورزش فقط برای اشراف ممکن بود و مردم عادی از انجام این ورزش منع شده بودند. اشراف ورزش گاوبازی را به شکلی برای مردم بازگو کرده بودند که مردم از انجام آن ترس داشتند. اما همان طور که می دانید هر آن چه برای این بشر دو پا ممنوع شود جذابیت خاصی پیدا خواهد کرد چه سیب باشید چه گاو!
در آن دوران اشراف، گاو بازی را با استفاده از اسب انجام می دادند ولی چون اکثریت مردم آن زمان اسب نداشتند تصمیم گرفتند کمی در قوانین تغییر ایجاد کنند و البته همین کمی، کلی این ورزش را خطرناک کرد؛ برای اولین بار در سال ۱۷۲۴ یک نفر بدون اسب و لباس مخصوص و بصورت پیاده ورزش گاوبازی را با موفقیت انجام داد تا برای مردم ثابت شود که بدون اسب هم می توان این ورزش سخت و مهیج را انجام داد.
خوب حالا بعد از این مقدمه دوست دارید راه و روش و قوانین این بازی خطرناک را بدانید؟
در مرحله اول درب قفس باز و گاو وارد میدان مسابقه می شود سپس بهترین گاوباز که در زبان محلی “ماتادور” نامیده می شود به دقت به گاو -که قبلا توسط دستیار گاوباز با پارچه های زرد و قرمز رنگ تحریک شده- نگاه می کند و تمام واکنش هایش را مورد ارزیابی قرار می دهد.
سپس ترومپت به صدا در می آید و چند مبارز که پیکادورز نامیده می شوند اقدام به تضعیف گاو نر با فشردن نیزه در بدن آن می کنند. این کار در حدود ۱۰ دقیقه طول می کشد. پس از انجام این مرحله بار دیگر ترومپت به صدا در می آید و این به معنای شروع مبارزه گاوباز اصلی (ماتادور) است در این مرحله گاوباز کلاه سیاه لبه دار خود را از سر بر می دارد و برای کشتن گاو از پادشاه که در استادیوم حضور دارد اجازه می گیرد.
اکنون مسابقه شروع شده است و وقت آن رسیده که ماتادور توانایی های خود را ثابت کرده و نشان دهد برای چه اکنون در میدان مبارزه قرار دارد. این بخش از مسابقه متشکل از حرکات سریع گاوباز و تکان دادن پارچه قرمز رنگ جلوی چشمان گاو و زدن نیزه به بدن گاو برای بیشتر عصبانی کردن او است. اما بهتر است بدانید پارچه ای که در دست گاوباز است یک تکه پارچه قرمز به ضخامت حدود یک سانتیمتر است که می تواند در دست چپ نگه داشته شود یا روی نیزه که اسپادا نامیده می شود قرار بگیرد. نیزه که همیشه در دست راست قرار دارد برای این است که بعد از اینکه گاو از کنار بدن ماتادور عبور کرد برای بار اول اندکی زخمی شود تا گاو برای انتقام انگیزه بیشتری داشته باشد.
گاوبازی به نوعی رقص مرگ نامیده می شود چرا که یک حرکت اشتباه امکان دارد به یک مرگ فجیع با شاخ گاو ختم شود. این هنرنمایی گاوباز است که با رقص خود و تهییج گاو، صحنه های دراماتیک و لذت بخشی را برای تماشاچیان رقم بزند یا صحنه ای تاسف بار.
مبارزه همچنان ادامه می یابد تا زمانی که ماتادور برتری کامل و تسلط خود را بر گاو نشان دهد سپس تمام شرایط کشتن گاو آماده می شود.
ماتادور در حدود ۱۰ فوت دورتر از گاو می ایستد و گاو را به سمت پارچه قرمز فرا می خواند و در پشت پارچه قرمز با نیزه اسپادا پیشانی گاو را نشانه می گیرد سپس در حالی که گاو در حال حمله به پارچه قرمز است ناگهان ماتادور پارچه قرمز را به زمین می اندازد و نیزه را با سرعت در پیشانی گاو فرو می کند اگر نیزه تا محل دسته خود در پیشانی گاو فرو رود این وضعیت estocada نامیده می شود اما اگر فقط ابتدای نیزه در پیشانی گاو فرو رود این حرکت pinchazo یا media –estocada نامیده می شود. معمولا در حالت estocada گاو بلافاصله پس از فرو رفتن نیزه در بین چشمانش به زانو در می آید و می میرد اما اگر گاو در این حالت نمیرد ماتادور بلافاصله با یک شمشیر کوتاه بنام descabello گردن گاو را از ناحیه نخاع قطع می کند تا این جنگ تقریبا نابرابر با پیروزی ماتادور به پایان برسد.
ماتادور ممکن است با توجه به مهارت خود در مبارزه با گاو توسط پادشاه با دادن جوایزی تشویق شود که این جوایز می تواند یک یا دو گوش از گاو یا دم و سم گاو باشد(عجب جوایز ارزشمندی! برای چنین جنایتی). جمعیت اغلب از پادشاه برای اعطای این جوایز که در نوع خود منحصر به فرد هستند با تکان دادن دستمال سفید خواهش می کنند و این دستمال تکان دادنها تا زمان رسیدن جوایز به دست گاوباز ادامه دارد و وقتی که گاوباز جوایز خود را به سوی جمعیت پرتاب کرد دستمال ها همگی از تکان خوردن می ایستند و جمعیت نیز با پرتاب گل به سوی گاوباز از نحوه بازی و کشتن گاو از وی تشکر می کنند.
پی نوشت: آیا شما گاوبازی را ورزش مهیجی می دانید؟ فکر می کنید این همه خون و خونریزی و کشتن گاو های بیچاره برای هیچ و پوچ ارزش هیجان آن را دارد؟
نکته: چرا کشور هایی از این قبیل را نباید جهان سومی نامید؟ کشور هایی که لذت را در آزار می بینند.
بهمن ۴م, ۱۳۹۰ 
دسته: 
